Vertaling: Shaktimaan
Heb je een goed jaar gehad?
Ja, zeker.
Je bent wel een stuk gegroeid.
Dit jaar gaan we op eland jagen.
Een eland.
Ja, ik heb er één op het oog.
Een stier.
Ik loop hem al twee weken achterna.
Daarboven. Bij de Crazies.
Helemaal bovenin.
Er is nog genoeg tijd om een paar sneeuwhoentjes bang te maken voor het donker.
Kom op, David.
Je moet je benen gebruiken.
We gaan. We verspillen daglicht.
Weet je nog wat ik je heb verteld over sneeuwhoen?
Weet ik niet. - Die zijn stom en langzaam.
Anders dan eenden en futen.
Ze klinken zelfs dom.
Anders dan een kwartel.
Kom op. Laat je beste kwartel horen?
Ik weet niet meer hoe dat moet. - Natuurlijk wel.
Je werd er goed in vorig jaar.
Harder.
Hard genoeg om mij te laten weten waar je bent als we elkaar kwijt raken.
Zo zeggen jagers waar ze zijn zonder dat aan de prooi te verraden.
Hoe gaat het met je moeder?
Weet ik niet. Ze is... goed.
Ben je vrienden met haar? - Of ik vrienden ben?
Ja, ik denk het wel.
Is ze nog steeds een mooie dame?
Dat weet ik niet. - Hoe bedoel je "weet ik niet."
Natuurlijk weet je dat.
Ja, ze is nog steeds een mooie dame, denk ik.
Wil ze nog iets tegen me zeggen?
Ja, ze...
zei dat ik moest...
zeggen dat ze van je houdt.
Dank je, David.
Dat is aardig dat je dat zegt.
De volgende is voor jou.
We gaan niet naar huis voordat jij je eerste vogel hebt.
Nu.
Zoek ze. Ga er achteraan.
Je knipperde.
David.
Goed, ontspan en haal je eten.
Kom op.
Ademen.
Veiligheidspal.
Doe je ogen niet dicht.
Je mag niet opgeven.
Het is moeilijk, ik weet het. Maar dan wordt het gemakkelijker.
Opeens gaat het heel gemakkelijk. - Het is niet makkelijk.
Het zal nooit makkelijk zijn.
Je vangt wel een vogel.
Dat weet ik zeker.
Gebruik gewoon je spiergeheugen.
Rustig, rustig.
Je hebt 'm geraakt.
Zeker weten? - Natuurlijk, je hebt 'm geschampt.
Hij fladderde en viel.
Ik snap het niet.
Je hebt 'm kreupel geschoten.
Hij kan nooit ver weg zijn.
Ik zal hem wel niet geraakt hebben.
Je hebt 'm geraakt, David, Ik snap niet dat je dat niet gezien hebt.
Laat nooit liggen wat je aangeschoten hebt.
Als we een hond hadden vond die 'm meteen.
We hadden een hond toen ik klein was.
Waarom neem je er nu geen.
Nu je...
je weet wel...
toch alleen bent.
Zijn daar honden niet voor? - Ik weet niet waar ze voor zijn, David.
Ik weet alleen dat ik geen liefde geef aan iets wat maar een paar jaar leeft.
Die vogel is weggerend en zich verstopt om te sterven in de duisternis.
Sorry.
Vroeger sliep je als een puppy in de holte van m'n arm.
Ik kan me die dag nog wel herinneren.
Het is net een herinnering van een herinnering.
Ja.
Dat hele gedoe was een idee van je moeder.
Voor haar smeerde ik troep in m'n haar.
Dat is een goede foto van opa.
Heb jij die genomen?
Kun jij je hem nog herinneren?
Je opa?
Alleen nog zijn begrafenis.
Dat was nou niet z'n beste dag.
Dat is het enige wat ik nog van hem weet.
En dat z'n gezicht kraste bij een kusje.
Schuurpapier. - Ja.
Hij rook altijd naar pijptabak.
Buskruit.
Dennenboom.
Hoe zit het met elanden?
Wat is daarmee?
Zijn ze stom en langzaam, zoals een sneeuwhoen?
Nee, elanden zijn anders.
Ze hebben iets vorstelijks.
In Alaska worden ze zo groot dat iemand eronder door kan lopen en geen vacht raakt.
Echt waar? - Je zult het zien.
Waarom vermoord je 'm dan?
Als ze zo...
koninklijk zijn.
Ze hebben 300 kilo heerlijk vlees.
Voor een hele winter.
Het smaakt veel beter dan kalkoen op Thanksgiving.
Ik zou mam bellen als ik er was. - Je zal hier geen ontvangst hebben.
Je had haar in het dorp moeten bellen.
Het is toch hoogtijd om je van Katie's navelstreng los te snijden.
Wat dus er is... er is geen manier dat ik haar kan spreken?
Er is altijd een zender voor noodgevallen.
Noodgevallen.
Zijn elanden gevaarlijk?
Je gaat er niet mee lachen.
Heel anders dan die stompzinnige spelletjes van jou.
Je kan niet opnieuw beginnen als je in de problemen komt.
Dit jaar jagen we op een grote prooi.
Dit jaar wordt je eerste vangst.
David.
Leg dat weg?
Leg dat stomme stuk speelgoed weg.
Ik wil het niet meer zien. Als ik het zie sla ik het kapot.
Heb je een lange onderbroek aan?
Boven is het ijskoud.
Lange onderbroek, wollen sokken, wanten.
Mam heeft dat lijstje van jouw bekeken en verdubbeld.
Ze weet nog wel hoe koud het hier kan zijn.
Wanten.
Wanten voor haar planten.
Dit heeft ze er niet dubbel bijgedaan.
Dat is simpeler dan die doorlader.
Het is zwaarder. Je krijgt een flinke klap.
Met dit geweer schoot ik m'n eerste eland toen ik 14 was.
Je opa heeft me dit geweer gegeven.
Veiligheidspal.
Klik. - Het beweegt niet als een sneeuwhoen.
Als we die eland stil besluipen zoals het moet beweegt hij ook niet.
Hij is vast ook groter dan een koffieblik.
Z'n hart is ongeveer even groot.
Langzaam uitademen.
Je hebt dat niet nodig waar wij naartoe gaan.
Wat als het blijft sneeuwen?
Of als we verdwaald raken? - Je maakt je te druk.
Net als je moeder.
Ik ben het niet gewend om zo...
afgelegen te zijn. - Je bent niet afgelegen, je bent met mij.
We zijn er.
Net voorbij die afvoer.
Bij het begin van die beek.
Hoever is het?
Acht kilometer ongeveer.
Het is een fluitje van een cent.
Heb je daar die eland gezien?
Nee, daar is de herdershut de eland zit verder.
Hoeveel verder? - Veel verder, hij zit bovenin.
Moeten we in een hut slapen? - Ja.
Waarom hebben we geen tent? - Waarom een tent als er een goede hut is?
Ik...
Ik wil niet dicht tegen je aan liggen.
Ik een stinkende herdershut.
Denk nou maar aan wat je die jongens in Briar Meadow gaat vertellen.
Dat oergevoel wat je krijgt als je terug bent van een goede jacht.
Ik wil geen elanden doodmaken.
Het is een oude herdershut...
en vlakbij waar we gaan jagen en ik maak het droog, warm en goed.
Ik dacht dat je dat leuk zou vinden.
Ik dacht dat het leuker was dan een tent.
Maar het hoeft niet persé.
We kunnen naar het dorp rijden en een tent kopen of terug naar huis en vogels jagen.
Wat je maar wil.
Of ik kan je op het vliegtuig zetten. er vertrek er elke dag één.
Nee, ik...
ik wil wel.
Weet je het zeker?
Nee, ik wil...
ik wil gewoon.
Gaat het? - Ja, prima.
Alles goed. - Ja.
Wie heeft dit pad eigenlijk gemaakt? De schaapherders?
Nee, herten en wapiti's.
Die lopen de kortste route tussen de jaargetijden.
Je zei toch dat de elanden boven de hut zaten, bij de top?
We moeten voorzichtig zijn. We kunnen een beer laten schrikken.
Een beer? - Ja.
Zei je nou iets over een beer? - Maak je geen zorgen, oké?
Je hoeft niet sneller te zijn dan meneer beer.
Alleen sneller dan je ouwe.
Kom op.
Volgens mij ben ik niet sneller dan m'n ouwe.
Je bent sterker als je weet.
Ik kan het weten. Ooit was ik jou.
Ik verlies altijd op school, dus...
Ze hebben ook geen beren in Briarwood, Texas, of wel soms?
Nee.
Ik zet mezelf tussen jou en elke beer. Dat beloof ik.
Wat is het verhaal van die schaapherders?
Spanjaarden van vlakbij de Franse grens.
Die waren daar niet gewenst...
dus migreerde ze naar hier is groepen.
Heel erg op zichzelf. Vlug met messen.
Soms vind je nog hun sardineblikjes of snuifdoosjes.
Het was hier vroeger echte wildernis.
Vroeger?
Op de schaapherders.
Zo ver van huis.
Rood zwenkgras.
Knapperig tarwegras.
Katoenbossen.
Prooi hert.
Stikbes.
IJsvogel.
Buffelkers.
Je opa liet mij altijd baas over het vuur zijn.
Hij bracht me mee hier naartoe toen ik 14 was.
Z'n laatste jaar joeg hij op een grote prooi.
De eerste keer dat ik whiskey dronk. Wil jij wat?
Nee. - Ik had jou leeftijd.
Wist je dat jij vijftig jaar ouder was als ik?
En ik ben bijna dertig jaar ouder dan jou.
Op een dag heb jij een zoon en ben je dertig jaar ouder als hij.
En je wil zo graag laten weten wie je bent dat je kunt janken.
Wist je dat?
Wat weet je eigenlijk, David?
Wat weet je werkelijk?
Niet veel, denk ik.
"Niet veel, denk ik."
Ik weet niet goed wat ik moet zeggen.
Waarom was dat het laatste jaar dat hij ging jagen?
Opa Clyde?
Hij was 64 jaar.
Maar dat was niet de reden.
We hadden een eland en een geit dat jaar.
God, die geit.
Elke centimeter van z'n huid zat onder de teken.
Ik weet niet waarom hij stopte.
Ik zou zeggen dat het m'n moeder was die jong overleed.
Ik denk dat...
als de dood in de lucht hangt...
als een man voelt dat hij ouder wordt.
Wilde hij niet meer zoveel doden.
En ik begon net de smaak te pakken te krijgen.
Zoek.
Kraanvogels.
Je moeder was dol op ze.
Ze vliegen naar huis.
Later...
jaren later...
ging hij er nog op uit om op vogels te jagen dus hij is nooit helemaal gestopt.
Hij ging er meestal op uit en miste ze opzettelijk.
Opstaan.
We gaan vandaag onze eland vangen.
Herkenningspunten kunnen je redden.
Als we elkaar kwijt zijn of verdwalen, ga je naar hogerop en zoekt ze.
Die dennenboom met een val en de gevorkte kroon...
markeert het begin van de beekvallei.
Daar kunnen we wachten...
en kunnen de hele weide overzien zonder gezien te worden.
Dit is...
is die hele berg van ons?
Vandaag, ja.
We bezitten hem.
Ik jaag eland met m'n vader.
Ik vang m'n eland vandaag.
Waar is die dennenboom?
Daarzo.
Kom op dan.
Wacht even op je ouwe.
Meneer eland komt één keer in de ochtend...
en nog een keer in de avond.
Tenminste, volgens z'n sporen.
Het kan nog uren duren voordat hij komt.
Of überhaupt, je kan het niet zeggen.
Als het zou kunnen ging hij niet jagen maar winkelen.
Misschien weet hij wel dat het de laatste week van het seizoen is.
Dus misschien is hij wel alert en zoekt een andere drinkplaats.
Maar misschien is hij niet zo slim.
Hij kan zich vergissen.
David.
Wat is dat? - Een oude mannetjes grizzlybeer.
Gaan we hem schieten? - Nee.
Waarom niet? - Omdat we dat niet willen.
Omdat dat niet voor het vlees is.
Dat is jagen uit angst.
Hij heeft ons gezien. - Nee, hij heeft ons geroken.
Ze ruiken wel honderd keer beter dan wij.
We gaan eens kijken bij die beverpoel.
Blijf in de buurt.
Ja, hier ligt iets te rotten.
Godverdomme.
Drie dagen, misschien vier.
Vier dagen sinds wat?
Iemand wist dat ik 'm volgde.
Kom dichterbij, dit moet je weten.
Veertien, vijftien, zestien, zeventien, achttien...
Achttien kolere kogels.
Door een paar pisvlekken.
Goddomme met een eekhoorntjes geweer.
Waarom doen ze dat?
Stomme kleuters.
Zouden ze hier nog zitten? - Ik hoop het.
Horen jullie me, kutboeren.
Kunnen jullie me godverdomme horen?
Ik volg je al twee weken
twee verdraaide weken.
Ik heb je gewoonten geleerd...
je geur, je stront.
Afgepakt door een stomme toerist.
Blijf je pad volgen, hè Katie?
Ja, je zult het wel gevolgd hebben helemaal tot aan Texas.
Hier kon je het niet aan.
Wat weet je eigenlijk van mij?
Heb je me eigenlijk ooit gekend?
Geurdistel.
Zijdeplant.
Tabaksmix.
Stellers gaai.
Je lijkt wel een koalabeer.
Of op zo'n kattenposter "lekker hangen."
Lekker hangen.
Da's grappig.
Je zal zeker niks vangen als je zo aan het klimmen bent.
Zeker niet de mannetjes wapiti die we al drie kilometer volgen.
Een mannetjes wapiti?
Zie je die sporen hier?
Loop één stap, wacht vijf tellen, oké?
Laat jezelf niet zien. Blijf laag.
Soms is de beste achtervolging om stil te staan.
Ja.
Geweer omlaag, doe je geweer omlaag.
Bovenop die rand daar, zie je?
Wees helemaal stil.
We moeten nu heel stil zijn omdat we dichtbij zijn.
Goed? Volg mij?
Goed. Kan jij hem zien?
Mooi, veiligheidspal eraf.
Haal nu diep adem.
Adem maar uit als je de trekker overhaalt.
En dan knijp je zacht maar vastberaden.
Je hebt 'm.
Benader hem altijd van achter, zodat hij niet met z'n hoeven kan trappen.
Pak z'n gewei vast voor het geval dat hij niet dood is.
Goed. Gooi het er maar uit.
Ik heb je hulp nodig om 'm uit te kleden voor het donker.
Dan leggen we hem beschut en snijden hem morgen in stukken.
Klaar om 'm te slachten?
Hier pak aan, David.
Ik denk dat ik op je opa ga lijken.
Hij was een spoorwegman. Baanbeheerder.
Na school ging ik naar het station en lag hij te slapen...
gezicht plat op z'n bureau de dienstregeling nat van het kwijl.
Nadat we de laatste keer naar oma gingen in het ziekenhuis werd het chronisch...
en noemde ze het narcolepsie. Toen kon hij met pensioen...
maar hij vond het niks om zo lang alleen wakker te blijven.
Het was één eetlepel en daarna schreef ze een halve eetlepel.
Ik hou nog steeds van dit stuk.
Maagkanker.
Oma Chloe was maar 51, David.
En haar laatste drie jaar waren een hel.
Waag het niet om me zo te laten gaan.
Je had nog nooit verteld over je eland.
Je zei toch, dat je een eland had gedood?
Toen je zo oud was als ik. - Oh, ja.
Voor m'n verjaardag kreeg ik die 30-30 die ik jou gegeven heb.
Hij zei dat het geluk was.
Hij zei dat het een mannengeweer was.
Ik wist zo zeker dat ik m'n eland ging vangen dat m'n handen trilde.
Je opa noemde het reeënkoorts.
Mijn hart zat in m'n keel. Mijn hersenen waren moes.
Hoe ziet een eland eruit?
Vroeg je nou net hoe een eland eruit ziet?
Wat doet hij als hij me ziet? Wat gaat hij doen? Dat moet ik toch weten?
Hij is pikzwart en een beetje dom.
Misschien ziet hij je niet of hij kan je aanvallen.
Goed?
Als je maar niet in de war raakt. Ik ben de lelijke met het Elmer Fudd petje.
Goed?
Ik was razend op mezelf.
En ik wist zeker dat die eland weg zou zijn.
Ben je er klaar mee?
Je kunt beter naar bed gaan.
Grote dag morgen.
Kom op, David.
Nu.
Loop door.
De sneeuw is geen vriend van ons.
Als ik vanmorgen wakker was geweest had ik die stier ons niet zover laten lopen.
Dat was slimmer geweest en uiteindelijk makkelijker.
Ik zou volgende week met m'n sneeuwschoenen kunnen komen...
maar dan ligt het 90 centimeter diep en verplaatst het zich.
We slaan twee kampen op vandaag. Dat maakt het later makkelijker voor je.
Vind je dat goed?
Ik geloof dat ik het van jou af laat hangen.
De sneeuw...
is prachtig.
Als het snel stop is het goed, maar... - Nee, pap...
ik wil niet dat je het anders doet omdat ik erbij ben.
Ik wil weten hoe het moet.
David.
Verse prooi.
Dat bloed is nog warm.
Wat is er gebeurd?
Het lijkt op het werk van onze grizzlybeer. Nee...
nee, het moet een moederbeer geweest zijn. Ze heeft een jong bij zich.
Hoe weet je dat? - Zie je die kleine sporen?
Het lijkt alsof het gewond is en met z'n poot sleept.
Het zouden ook twee jongen kunnen zijn.
Pap.
Wat is dat?
Dat is één van de jongen.
Een jaar oud.
De hersenen zijn er helemaal uitgelikt.
Kom mee, David. Nu. Vlug, volg me.
Wat?
Goede uitkijk, alle richtingen.
De hersenen. Waarom heeft ze dat gedaan?
Dat heeft ze niet. Een andere beer heeft haar jong gepakt.
Een mannetje heeft met haar gevochten en won.
Als we haar zien, klim je in de dichtstbijzijnde hoge boom, begrepen?
Als ze je wil pakken, doe je geweer in haar bek en schiet.
Ja mag niet missen. Begrepen?
Is je geweer schietklaar? Doe het en zet de beveiliging erop.
We maken vlug werk van onze wapiti en gaan naar huis.
Sneeuw eten verbruikt meer energie dan het geeft.
Dan weet je zeker dat je uitdroogt.
Ik heb dorst. Pap?
Waarom vul je onze veldflessen niet?
Vlees sjouwen is zwaar werk. Ga niet uit m'n zicht.
David!
Sta op, David.
Hou vast. Klim erin.
Zo ja. Ze komt terug voor haar jong. Schiet op.
Klim zo hoog als je kunt. Schiet op.
David, pak aan.
Ik kan niet de boom en het geweer vasthouden. Dat lukt niet.
Pak aan. - Nee, pap.
Ik krijg geen lucht. - Vlug.
Ik kan 'm niet meer vasth...
Pap!
Pap, de beer!
Kom op, pap. Sta op. Pap, de moederbeer, sta op.
Word wakker!
Pap, ik ben bang. - Goed, het komt goed.
We bloeden allebei dood.
Laat me je hand zien?
Ik ga je geen pijn doen, oké?
Hoe ziet de uitgangswond eruit?
Slecht. Het is echt een groot gat.
Er is veel bloed.
Tourniquet.
Het heeft m'n knie doorboort. Ik kan niet lopen.
Help me naar die boom komen.
Kom.
David...
kun je de weg terug naar huis vinden?
Dat kun je wel. - Nee, pap. Ik ga niet bij je weg.
Nou moet je goed luisteren. Je hoeft geen zorgen te maken over bevriezing.
Die hand komt wel weer goed. De dokter knapt 'm wel op.
Dat beloof ik je.
Als ik ga lopen gaat die knie bloeden en blijft het bloeden.
Ik kan doodbloeden, snap je dat?
Ik blijf en graaf me in en jij gaat hulp halen.
Sorry, maar zo moeten we het doen.
Je kunt onmogelijk verdwaald raken.
Volg gewoon het pad wat we omhoog gelopen hebben...
en dan kom je bij de weide...
en de poel en dan richt je jezelf naar die grote dennenboom...
met de gevorkte kroon, weet je nog?
Weet je nog? - Ja.
Daar vind je onze beek.
Misschien zie je het niet meteen.
maar als je stil bent kun je hem horen.
Luister of je stromend water hoort. En als je 'm vindt...
volg je het voorbij de herdershut.
Daar vind je de Land Rover.
Pap, ik heb nog nooit autogereden.
Nog nooit?
Dat maakt niet uit, het is simpel. Het schakelen is het enige lastige.
Je moet het even leren... - Pap. Dat kan ik niet.
Nog even over die bult dan is het alleen nog naar beneden. Kom op.
Kom op, pap. Kom.
Geef me je geweer?
Het geluksgeweer.
De veiligheidspal, vergeet 'm niet?
Ik had het zekere moeten nemen.
Je moet altijd het zekere nemen.
Kom.
Verdomme. Die kruk is waardeloos!
Je zult me moeten slepen. Je kan een soort slee maken.
Een slee? - Ja, een doodgewone slee.
Oké, zeg maar wat ik moet doen en ik doe het.
Ik kan best goed dingen maken.
Dat duurt te lang.
We hebben geen touw, geen glijders.
Wat we hier kunnen vinden is geen zak waard. Dat kost teveel tijd.
Ik kan je dragen.
Dat is het enige waar ik goed in ben, trainen.
Gewichtheffen.
Gewichtheffen?
Da's nogal grappig.
Ik kan het.
We hebben de zwaartekracht mee.
Ik zou er niet aan gedacht hebben...
maar dat gewichtheffen is misschien je redding.
Onze redding, pap.
Ben je er klaar voor? - Ja, klaar.
Drie, twee, één.
Gaat het goed? - Ja.
We stoppen even zodat je kan uitrusten.
Zet me hier maar neer.
Je kunt me neerzetten, David.
Ik snap het. Niet uitrusten.
Niet praten.
Je hebt nu geen eerste vangst.
Deze keer niet.
Dat maakt niet uit.
Volgend jaar.
Vertel gewoon over die van jou?
Die van mij?
Je eerste vangst, je eland.
Ja.
Meneer de eland. Waar was ik gebleven?
Vast in de drek.
Ik wist zeker dat die eland weg zou zijn maar daar stond hij.
Enorm groot.
Dat ding toeterde als elf olifanten in een circustrein-brand.
Ik dacht dat hij achterna zat maar hij ging naar de rivier.
Ik had me nog nooit zo levend gevoeld.
Gaat het? - Ja, niks aan de hand.
Dat is niet best.
Helemaal niet best.
We rusten nu even uit.
Ik ben niet moe. Ik kan nog verder. - We rusten.
Ik ben moe.
Om van deze berg af te komen...
zul je wat moeten eten.
Het moet makkelijk snijden.
We gaan 'm niet slachten.
We willen alleen z'n buikvlees.
Geef dat mes?
Kijk...
eet op.
Ook het vet.
Juist het vet.
We koken de rest later.
Ik wil hier geen vuur maken en mama grizzly bang maken.
Alsjeblieft. Mooi.
Babybeer sushi.
Het wordt koud.
Steenkoud. Kom.
We gaan voordat je zweet bevriest.
Zijn we al bij de hut? - Nee.
We zijn nog niet eens bij de weide.
Je rilt helemaal, pap.
We moeten een kampvuur maken.
Kampvuur? - Ja.
Voor het donker. - Ja.
Pap.
De lucht wordt helder.
Waarom?
Ja.
Ja, het wordt helder.
Alsjeblieft.
Bedankt.
Net zo lekker als een braadstuk uit Texas?
Beter.
Pap?
Pap, wat is er aan de hand?
Je stikt, wat is er? Je laat me schrikken.
Ik heb het koud. Zo koud.
Het komt wel goed.
Je mag niet doodgaan, pap.
Ja mag niet doodgaan, pap. Je mag niet doodgaan.
Dat mag niet.
Je mag niet doodgaan, dat mag niet.
Weide.
Poel.
Val.
Pad.
Hut.
Beek.
Land Rover.
Weide.
Poel.
Val.
Pad.
Hut.
Beek.
Land Rover.
Weg.
Huisje.
Weide.
De weide.
Waar is de beverpoel?
Waar is die beverpoel?
De poel, pap.
Zie je 'm?
Ja, de dennenboom.
De val, pap. De val.
Ik weet niet of dit de goede is.
Ik weet niet waar de poel ligt. Ik weet niet waar het naar beneden gaat.
Ik weet niet waar de vallei stopt.
Daar.
Die kant.
Weet je het zeker? - Ja.
Zeg gewoon wat, pap.
Zeg maar wat ik moet doen.
Je doet wat moet.
Maak je verhaal af.
Dit moet je nog weten.
Je moet weten...
meneer eland...
wist dat hij veilig was als jij de rivier overstak.
Maar de stroming was sterk.
Hij kwam binnen twintig meter van m'n vader terecht.
Hij zei dat hij nog nooit zoveel persoonlijkheid zag in het gezicht van een wild dier.
Hij zei dat hij en de berg één waren.
Ik zou hem niet laten ontsnappen.
Ik heb 'm.
Ik heb 'm, ik heb 'm... - Wat doe je?
Wat denk je wel niet?
Waarom heb je hem niet geschoten?
Je had 'm onder schot.
Omdat hij me recht aankeek.
Hij wist dat ik hem kon doden maar ik kon 'm niet meenemen.
De rivier zou hem meenemen.
Wat jij deed...
is geen jagen, Cal.
Da's moorden.
Dat was de laatste dag dat m'n vader en ik samen jaagde.
Ik had beter moeten weten.
Ik had het moeten weten.
Ik heb daarna nooit meer een dier gedood wat ik niet nodig had voor het vlees.
Het spijt me, David.
We hadden nooit achter die wapiti moeten aangaan.
We gaan naar de boom en de beek.
Dan praten we verder, oké?
De dennenboom. Is dat 'm, pap?
Brengt die ons naar de beek? Zeg nou wat, pap?
Ik kan 'm niet vinden.
Ik heb die kolereweide overgestoken. Ik heb die kolereboom.
Ik kan de beek niet vinden.
Het is oké, pap.
We blijven gewoon doorgaan.
Het lukt wel. We gaan gewoon...
gaan gewoon door.
Stromend water.
Oké, één stap...
wacht vijf tellen.
Wees stil.
Gewoon ademen.
Nee, nee, nee...
Oké. Kom op, David.
Kom op.
Je kunt onmogelijk verdwaald raken.
Herkenningspunten.
Ga hogerop en zoek ze.
Goed, ga hogerop.
Dat is...
dat is de verkeerde beek.
Dit is de verkeerde beek hij gaat de verkeerde kant op.
Onze ging naar rechts deze gaat naar links.
Dat weet ik wel.
Het maakt niet uit. Deze brengt ons naar de herdershut, toch pap?
Of naar een rivier.
Al het water leidt naar water.
Alle rivieren naar beschaving.
Dan volgen we de beek.
We weten tenminste waar hij naartoe gaat.
Hé, pap. Word wakker, kom op.
Pap?
Kom op.
Alsjeblieft.
Kauw er gewoon op.
Gewoon kauwen.
Pap, kom op. Je moet wel eten, oké?
Kom.
Hier.
Nee.
Da's goed.
Hé, pap. Maak je maar geen zorgen.
We komen wel thuis.
Ik breng je thuis, belooft.
Dat beloof ik, dat beloof ik.
Zie je die lucht daar?
Dat is de lucht voor morgen, ja.
Koud vanavond en...
en morgen helder.
Het wordt, het wordt...
het wordt steenkoud vanavond.
Wordt steenkoud.
Gewoon, gewoon...
Hier.
Dit is van jou.
Allemaal.
Het blijft alleen eeuwig van jou.
Hopelijk heb je honger.
We eten wapitibiefstuk.
Onze wapiti.
Hoe is het met je hand?
Liefde zoon...
liefde.
Het is zo koud.
Daglicht verspillen.
Ik verspil daglicht.
Ja, we kunnen beter opschieten.
Ik zei dat ik een sneeuwhoen zou vangen en dat deed ik.
Dat deed ik zeker.
We hadden een Land Rover...
ergens geparkeerd maar...
ik kan 'm niet vinden.
Dit is m'n vader.
Ik heb je.
We hebben een dokter nodig iemand heeft een schotwond.
Ja, het is ernstig.
Dat klopt. Helemaal op het eind van River Road.
Dank u.
Hier, drink op.
Rustig.
Hij wat? - Hij heeft hem gedragen.
"Hem gedragen?" - Op z'n rug, ik zag het.
Hoe kan hij dat?
Weet ik niet, volgens mij kon hij het ook niet.
Maar hij deed het toch.
Het spijt me, jongen.
Maar ik moet je even onderzoeken.
Hoe heet je?
David.
David, het spijt me.
Je vader is dood.
Hij is al een tijd dood.
Waarschijnlijk sinds vanmorgen vroeg.
Ik weet het.
Dat weet ik.
Vertaling: Shaktimaan